Terugblik op de Nieuwe Start-bijeenkomst

“Het gaf woorden aan ons gevoel gedurende het proces”

Dit najaar organiseerde TABOER op meerdere plekken in het land de tweedaagse bijeenkomst ‘Een nieuwe start’ — speciaal voor boeren en tuinders die gestopt zijn of overwegen hun bedrijf te beëindigen. Een periode die bol staat van vragen, emoties en onzekerheden. Precies daarom is het zo waardevol om even stil te staan, los van de drukte van alledag.

Anouk Schellekens uit Brabant nam samen met haar man deel aan de tweedaagse. Voor hen was het een moment van bezinning in een traject dat al langere tijd liep.

Een keuze die niet gepland stond

Zes jaar geleden namen zij het bedrijf over van de ouders van haar man. Als vierde generatie boerden ze dicht bij een Natura2000-gebied, in een grondwaterwingebied en vlak bij een dorpskern — omstandigheden die de speelruimte steeds verder beperkten. Toen ook nog de derogatie wegviel en de stikstofeisen werden aangescherpt, werd het toekomstperspectief steeds onzekerder.

Ze rekenden, dachten na, spraken met adviseurs en bekeken alle mogelijke scenario’s. Uiteindelijk bleek stoppen met de melkveetak, hoe pijnlijk ook, de meest realistische keuze. “In het begin denk je: Hoe dan? We zijn net begonnen. Maar ondernemerschap betekent soms moeilijke beslissingen nemen,” vertelt Anouk.

De akkerbouwtak blijft, net als hun banen buitenshuis. Tegelijkertijd ontstaat er ruimte om te dromen over een nieuwe bedrijfstak op het erf — iets op het gebied van leren en ontwikkelen. De eerste verkenning daarvoor loopt al, mede met begeleiding van BoerenPerspectief.

Ruimte om te delen wat je normaal voor jezelf houdt

“Het helpt enorm om te praten met mensen buiten je eigen kring”

Toen de uitnodiging voor de Nieuwe Start-bijeenkomst voorbijkwam, besprak ze hun deelname met haar man. “Het kan geen kwaad om bewust stil te staan bij alles wat er speelt,” zegt Anouk. “Je zit met collega-ondernemers die in hetzelfde schuitje zitten en die precies snappen wat je doormaakt. Mijn ervaring is dat in onze sector dit soort gesprekken niet altijd openlijk gevoerd worden en vooral thuis aan de keukentafel. Hier kon het open, eerlijk en zonder oordeel. Dat alleen al gaf herkenning en verheldering. Het gaf nieuwe perspectieven — niet vanuit een adviseur of boekhouder, maar vanuit mensen die in hetzelfde proces zitten.”

Het rouwlandschap: samen zien waar je staat

“Het deed me beseffen: iedereen bewandelt zijn eigen weg.”

Een van de oefeningen die veel indruk maakte, was het rouwlandschap: een afbeelding die laat zien hoe mensen op verschillende plekken in hun proces kunnen staan — in het moeras, aan de waterkant, op een stukje vast land.

“Het gaf woorden aan wat ik voelde, zonder dat ik er zelf taal voor had,” zegt Anouk. “En het liet zien dat iedereen zijn eigen tempo heeft. Het hielp enorm om dat ook thuis te delen. Het gaf ons als familie meer begrip voor elkaars positie in dit proces.”

Daarnaast werkten de deelnemers met kernwaarden, talenten en de cirkel van invloed — hulpmiddelen die richting geven aan de toekomst. Voor Anouk bevestigde het vooral dat de koers die zij en haar man hebben ingezet, klopt.

Een stap vooruit, met vertrouwen

“Die training heeft ons geholpen om dat te zien. Eerst afronden, dan bouwen. Stap voor stap,” concludeert Anouk.

De training bracht rust, reflectie en nieuwe inzichten. En vooral: ruimte. Ruimte om te voelen wat deze periode met hen doet. Ruimte om te erkennen dat afronden tijd kost. Ruimte om vooruit te kijken zonder de haast die het dagelijks leven vaak met zich meebrengt.

“Het helpt om even uit de hectiek te stappen en er met anderen over te praten en bij stil te staan ,” zegt Anouk. “Het geeft een frisse blik. En het zorgt ervoor dat we dit hoofdstuk bewust en zorgvuldig kunnen afsluiten.”

Er liggen plannen voor  een toekomst waar ze vol vertrouwen naar uitkijken.